Basisloon/basisinkomen/persoonlijk budget

Hier willen we discussieren over Jo en Bram hun idee over basisloon/basisinkomen/etc..
Forum | Laatste bericht

Rik Min, 12-01-08, 09:13, 1 decennium geleden: basisloon/basisinkomen/etc.
In dit gedeelte van het forum willen we discussieren over het idee uit het boek van van Jo en Bram aangaande het 'persoonlijk budget'.

Rik Min, 17-01-08, 15:13, 1 decennium geleden: Beste Jo en Bram,... Beste Jo en Bram, hoe en door wie willen jullie dat 'basisinkomen' of 'persoonlijk budget' - zoals jullie in jullie boek feitelijk schrijven - (laten) betalen?

De werkende mensen staan niet te trappelen dat zij voor niet-werkenden zullen moeten werken en anderen hoeven niet te werken. Iedereen zal deel moeten nemen aan het maatschappelijk proces (c.q. moeten werken); al is het maar 10, 20, 40 of 60 uur per week. Naast leuk werk is er ook vervelend werk. Wie doet dat dan? Communisten zeggen dat je recht op werk heb (op passend niveau). Volledige werkgelegenheid is ook gelukt (o.a. in de Sovjet Unie, DDR, Roemenie, Hongarije, Cuba, Tsjechoslowakije, Noord Vietnam, etc.) en dus bewezen.

Rik Min, 17-01-08, 15:21, 1 decennium geleden: Beste Jo en Bram,... Beste Jo en Bram, jullie weten dat je in een socialistische staat geen belasting hoeft te betalen. Dus dat bestaat al. (Alleen hier in het kapitalisme niet...)

Dus dat is (was) daar al gelukt. De meerwaarde (die na aftrek van loon en kosten ontstaat wordt (werd) volledig voor de maatschappij ingezet. Onderwijs, gezondheidszorg, volkshuisvesting, research, infrastructuur, etc. In Cuba is dat nog steeds zo; elders ook maar minder duidelijk.

Jo Versteijnen, 19-01-08, 16:07, 1 decennium geleden: Beste Rik,Dat is een... Beste Rik,
Dat is een goeie vraag van jou, die waarschijnlijk ook heel veel mensen zullen hebben bij ons plan voor het postkapitalisme. Dat komt hoogstwaarschijnlijk omdat we allemaal, of we nou socialistisch denken of dat verfoeilijke kapitalisme aanhangen, zijn grootgebracht met de als vanzelfsprekende gedachte dat alles eerst in het productieproces verdiend moet worden. Dat dit vooral gepropageerd is door het kapitalisme ligt eigenlijk ook voor de hand: het is juist doordat loon bij hen is gebonden aan inzet in het arbeidsproces dat de kapitalist meerwaarde kan vormen (het niet betaalde deel van het loon) en daaruit winst kan peuren. Zoals je weet uit onze boeken en uit onze samenvatting daarvan die op deze werbsite staat, ligt hier de bron van alle ellende die aan het kapitalisme kleeft (sociale en ecologische problemen), want meerwaardevorming leidt tot de noodzaak die meerwaarde in winst om te zetten op de markt, dit leidt tot moordende concurrentie, kapitaalintensief produceren om het hoofd boven waten te houden in die concurrentie, wat weer leidt tot tendentiele daling van de winstvoet. Ik hoef dit alles hier niet uitvoerig te argumenteren. Daarvoor kun je onze boeken en ook de samenvatting daarvan op deze website naslaan.
De oplossing die we in het postkapitalisme propageren is het uitsluiten van de meerwaardevorming, de bron van alle ellende. In ons voorstel doen we dat door de zogenaamde "schoning van de productie", dat wil zeggen de creatie van een productiesfeer waarin geen geld meer omgaat. Hoe we dat doen kun je ook lezen in de boeken en op deze website. In een productie waarin geen geld meer omgaat is alles gratis: grondstoffen, goederen, diensten en arbeid.
Maar in een samenleving waarin grondstoffen, goederen, diensten gratis zijn zal veel te veel geconsumeerd worden. Er moet dus een mechanisme in het leven geroepen worden dat die consumptie beperkt, en wel beperkt binnen de grenzen van de draagkracht van het milieu. Dat wordt bereikt met het periodiek budget. Het periodiek budget is een hoeveelheid geld (niet in de productie verdiend dus) een betaalmiddel dat door de regering aan iedere burger ter beschikking wordt gesteld met de bedoeling, en alleen met die bedoeling, de consumptie zo te beperken dat die de draagkracht van het milieu niet overschreidt.
Nu dan jouw vraag: wie betaalt het budget? Het budget is een betaalmiddel, een waardepapier, je zou het enigzins kunnen vergelijken met een systeem van bonnen, waarmee de burger goederen en diensten, waavan ook een waarde bepaald is, kan kopen zodanig dat hij een redelijk welvarend leven kan leiden, en dat door de regering wordt verschaft. Het is een waardepapier, maar heel iets anders dan geld dat eerst in de productie verdiend is. Van dat soort productieverhoudingen is in het postkapitalisme geen sprake meer. Daar is alles gratis.
Dus in het postkapitalisme kan ook geen sprake zijn dat sommige in het arbeidsproces het geld moeten verdienen waarmee anderen dat budget aangereikt krijgen. Iedereen heeft een (ongeveer gelijk) budget. Het inkomen bestaat uit dat budget en inkomen verworven als loon uit arbeid in het productieproces bestaat niet meer. Wel moet eenieder die daartoe in staat is als tegenprestatie voor het budget arbeid verrrichten. Vanzelfsprekend. Maar niemand hoeft meer te werken een ander die niets doet. (Jo, dit lijkt me het punt waarop het niet meer in de hand te houden is. Afz. Rik Min)
Natuurlijk is het ene werk leuker etc. dan het ander. Wie doet dan het minder leuke werk? Ik denk dat door de diversiteit in interessse en capaciteiten tussen de mensen onderling alle werk gedaan wordt dat gedaan moet worden. Zo niet dan bestaat de mogelijkheid om mensen die wat vervelender werk doen een kortere werkweek toe te bedelen met behoud van het gehele budget. In dit systeem zijn we niet meer afhankelijk van die ellendige mechanismen van het kapitalisme, zoals massaontslagen, kapitaalintensieve productie met baanloze groei, concentratie en centralisatie van kapitaal, milieuschade en sociale problemen etc. In het postkapitalisme kan iedereen tewerk gesteld worden, heerst er volledige werkgelegenheid, en omdat we niet meer onderworpen zijn aan groeidwang is het hier mogelijk te produceren wat nodig is, waar vraag naar is, en is het mogelijk om te komen tot aanmerkelijke arbeidstijdverkorting voor iedereen.
Tot zover Rik en Bram,

Vriendelijke groet,

Jo.

Rik Min, 27-01-08, 14:25, 1 decennium geleden: Beste Jo, je kunt...
Beste Jo, je kunt "de consumptie van mensen" - denk ik - "niet beperken". Dat zullen een significant aantal mensen nooit doen. 'Verbeter de wereld begin bij jezelf' lukt niet. Is zelfs een beetje Christelijk gedacht. De zestiger jaren-revulotie was immers gestart om dat 'oude christelijke denken' te doorbreken. En reeel te zijn.

Het "uitsluiten van de meerwaardevorming" zal ook niet reeel kunnen zijn; lijkt mij. Een investering zal altijd plaatsvinden en die eist zijn meerwaarde op. Dat zou de staat kunnen zijn die investeert in een idee of in een bedrijf; de staat die het kapitaal beheerst. Dan kan het wel. Maar dat is socialisme. Die betaalt de studie van haar kinderen; die betaalt de ziekenzorg; de geneesmiddelen; etc.

In mijn studententijd was er feitelijk al sprake van een 'persoonlijk budget'. Uit mijn studiebeurs (4 jaar HTS en 6 jaar TUD) betaalde ik mijn kamerhuur (80 gulen/mnd), eten, mijn drank, snoep, boeken, kranten, e.d.. (Ik heb van die 10 jaar deels beurs deels voorschot ook never nooit een cent hoeven terug te betalen. Ja, ja. Inmiddels is dat voor huidige generatie kinderen allemaal door VVD-, CDA- en PvdA-regeringen afgeschaft...) Toen was het dus kortstondig voor babyboomers al reeds geregeld.

Maar iemand moet het werk doen of iemand heeft dat kapitaal - via het afhouden van de meerwaarde - verdient. Hoe los je dat probleem op. Je krijgt dan scheve ogen van iemand die de schoonmaakklussen doet; iemand die aan de lopende band moet zitten, etc... Je kunt afspreken dat iemand 10% van zijn leven dit doet; 20% van zijn leven dat doet en 50% van zijn leven leuk werk doet, etc. Je kunt ook stellen dat men "werkt naar vermogen en ontvangt naar behoefte", maar dat is al socialisme.

Rik Min, 20-02-08, 22:19, 1 decennium geleden: We moeten maar eens... We moeten maar eens een stevig rondetafelconferentie houden...

Forum | Omhoog
Omhoog Terug